تبلیغات
پرگار - چشم هایی برای دیدن
 
درباره وبلاگ


پرگار را خاصیتی است که ضربه نخست را محکم و قاطع وارد می کند تا تغییری در کاغذ ایجاد نموده و سوراخی بگشاید اما پس از آن دیگر پیشرفتی نمی نماید و به دور خود خط می کشد. مانند بسیاری از حرکات انقلابی که در ابتدا بسیار محکم و سریع صورت می گیرند اما پس از آن در جا زده و دیگر پیشرفت و اصلاحی در خود راه نمی دهند. نام این وبلاگ را پرگار گذاشتم تا یادم بماند مانند پرگار نباشم که فقط به دور خود دایره بکشم.

مدیر وبلاگ : وحید حلاج
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پرگار
دویدن در پی آواز حقیقت
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سه شنبه 24 بهمن 1391 :: نویسنده : وحید حلاج

خبر کوتاه بود: "کافه پراگ تعطیل شد".

مسئولان کافه پراگ واقع در بلوار کشاورز تهران در برابر اصرار مسئولان وزارت ارشاد که خواستار نصب دوربین های مدار بسته بیشتری در محیط کافه شده و درخواست نوار فیلم ها را برای دیدن کرده بودند، اقدام به تعطیلی کافه کردند.

چندی است که دوربین ها شهر را محاصره کرده اند به هر کجا که می روی دوربین های مدار بسته منتظرند تا ببیند که آیا دست از پا خطا می کنی یا نه؟ تقریبا در تمام تقاطع های پر رفت و آمد تهران دوربین های مدار بسته نصب شده است در بسیاری از کافه ها، در مراکز خرید، مراکز تفریحی، و بسیاری از آسانسورها، همه جا چشم های دیجیتالی نصب شده اند تا مواظب حرکات افراد باشند و بتوانند آن ها در کنترل خویش قرار دهند.

تکنولوژی اگر چه مزایای بسیاری برای انسان ها داشته و زندگی را راحت تر کرده و رفاه بیشتری به ارمغان آورده است اما از طرف دیگر قابلیت های فراوانی در اختیار انسان ها قرار داده تا بتوانند در جهت اهدافی غیر اخلاقی و غیر انسانی هم از آن استفاده کنند. به عنوان مثال این تکنولوژی بود که امکان استفاده از بمب اتمی با قدرت تخریب و ویرانگری وحشتناک را در اختیار آدمی قرار داد. این تکنولوژی بود که آلودگی های مختلف اعم از آلودگی هوا، آلودگی های صوتی و آلودگی های بصری را به ارمغان آورد.؛ و از طرف دیگر این تکنولوژی بود که قدرت بسیاری در اختیار انسان قرار داد تا بتواند آزادی انسان های دیگر را محودود کرده و آن ها را تحت اختیار و کنترل خویش قرار دهد.

در مورد نصب دوربین ها هم به نظر می آید ناشی از خواست انسان برای استیلا بر انسان های دیگر و جاری ساختن قدرت خویش باشد. تکنولوژی این ابزار را به راحتی در اختیار قرار داده است.

در این نوشته بر آنم تا مختصری درباره حق اخلاقی نصب دوربین ها و فیلم برداری از افراد کند و کاو نمایم. برای این کار ابتدا لازم است میان حوزه عمومی و حوزه خصوصی از یک طرف و میان مالکیت خصوصی در حوزه های عمومی و مالکیت دولتی در آن حوزه ها تفاوت گذاشت.

حوزه خصوصی

در حوزه خصوصی ظاهرا مشکلی نمی تواند وجود داشته باشد و این کار کاملا بسته به اختیار شخص دارد که آیا در حیطه خصوصی خود دوربین بگذارد یا نه. به عبارت دیگر دوربین گذاشتن در حوزه خصوصی خارج از تجویز اخلاقی از بیرون است و فیلم برداری شخص از خودش کاملا بسته به خواست و اراده خویش است.

حوزه عمومی با مالکیت خصوصی

حوزه هایی که گسترده تر از حوزه های خصوصی است و تنها به یک شخص و حیطه عمل او محدود نمی شود را حوزه عمومی می نامیم. قید مالکیت در اینجا به معنای حق مالکیت در مکانی است که حوزه عمومی در آن شکل گرفته است مثلا فرض کنید شخصی مالک یک مجتمع تجاری است که در آن افراد زیادی رفت و آمد می کنند و از این نظر حوزه ای عمومی محسوب می شود ولی مالکیت آن در اختیار فرد یا افراد مشخصی است.

در این حوزه ها شخص محق است از دوربین های مدار بسته استفاده کند منتها به دو شرط: نخست این که کسانی که وارد آن مکان می شوند کاملا نسبت به وجود دوربین ها آگاه باشند به عنوان مثال دوربین ها در مکان های مخفی استفاده نشده باشند و حتی از آن بالاتر دیگران  بدانند که دوربین ها دقیقا در کدام قسمت ها تعبیه شده اند. و دوم این که افرادی که وارد آن مکان می شوند کاملا متوجه باشند که برای چه از آن ها فیلم و عکس گرفته می شود و برای چه هدفی از آن استفاده خواهد شد.

حوزه عمومی با مالکیت دولتی

این حوزه ها همان مشخصات حوزه های عمومی با مالکیت خصوصی را دارند با این تفاوت که مالکیت مکان ها در اختیار فرد یا افراد مشخصی نیست و مالکیت آن ها به دولت تعلق دارد. در این مورد البته کاملا بسته به تعریف و انتظارات از دولت، نظرات متفاوت است. اما خوانش مورد نظر من از دولت در این نوشته خوانش حداقلی از دولت است. در اصطلاح دولت به عنوان نهادی مدّنظر قرار می گیرد که وظایفش بیشتر سلبی است تا ایجابی. به عبارت ساده تر دولت به وجود می آید تا از بروز برخی شرّها – مانند ناامنی، تعدّی افراد به حقوق یکدیگر، به وجود آمدن نابرابری های گسترده اجتماعی و از این قبیل- جلوگیری کند بر خلاف تلقی های ایجابی از دولت که ماهیت دولت را علاوه بر وظایف سلبی اش در یک سری از وظایف ایجابی – مانند گسترش فضیلت، گسترش تعلیم و تربیت و از این قبیل- تعریف می کنند. با این وصف اختیار دولت در نصب دوربین ها در معابر عمومی بسیار ناچیز و در حد وظایف سلبی اش تعریف می گردد. مثلا دولت تا جایی می تواند دوربین ها را نصب کند که عدم نصب دوربین موجب ناامنی قابل توجه باشد و تقریبا راه دیگری هم برای کنترل ناامنی وجود نداشته باشد.

 به هر حال قابل کتمان نیست که نصب دوربین در فضاهای عمومی موجب محدود شدن آزادی های فردی و اجتماعی افراد می شود و آنان را از انجام بسیاری از اعمال باز می دارد یا حداقل راحتی ارتکاب اعمالی را که می خواهند از آنان سلب می کند. با این وصف در همان حق محدود هم، دولت موظف است تا همان دو شرط پیش گفته یعنی الف- آگاهی از وجود دوربین و ب- آگاهی از هدف ایجاد دوربین و نوع استفاده از فیلم ها را رعایت کند به طوری که دوربین ها نه تنها مخفی نباشند بلکه شهروندان از محل نصب و استقرار دوربین ها هم آگاهی کامل داشته باشند یا لا اقل اگر بخواهند بتوانند آگاه شوند.

دوربین ها به طور کلی محدود کننده آزادی های افراد است و بنابراین اگر اصل را بر آزادی بگذاریم و آزادی را حق یکایک افراد بدانیم برای محدود کردن آن باید دلیل/ دلایل موجه داشته باشیم. همانطور که گفته شد در حوزه خصوصی و در حوزه های عمومی با مالکیت خصوصی، افراد می توانند با رعایت شرایطی از دوربین ها استفاد کنند ولی در حوزه های عمومی با مالکیت دولتی شرایط کمی دشوارتر است و دولت ها به لحاظ اخلاقی، آزادی به مراتب کمتری در استفاده از دوربین در حوزه های عمومی دارند.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 8 اسفند 1391 01:59 ب.ظ
سلام
فساد یا شر خیلی اهل بازی با کلمات نیستم.
اینکه شما دین رو در حوزه اختیار شخصی پذیرفته اید مسئله ایست که مربوط به شماست و هنوز اثبات نشده که مردم هم یا اغلب مردم هم اینطور نگاهی به دین دارند یانه . ( حداقل در این وبلاگ یا دراین پست اثبات نشده).
اگه اثبات شد که مردم مثلا اکثرا از روابط جنسی خارج شرع نفرت دارند یا بنظر اونا این کارها فساد یا به تعبیر شما(احتمالا) شر است در اینصورت دیگه نمیشه ازین کار غیر اخلاقی به یک رفتار شخصی تعبیر کرد .
دموکراسی تعریفی حداقلی و حداکثری داره . حداقلش اینه که بپذیرم نظر اکثریت در جامعه اعمال بشه . اگر اکثریت یه رفتاری رو ناشایست و مغایر با اعتقاداتشون میبینن نمیشه با نادیده گرفتن اعتقادات اونا دموکراسی رو مدلی از حکومت معرفی کرد که میشه زیر سایه اون به عقاید اکثریت و به احساساتشون خدشه وارد کرد . بدین ترتیب حتی نصب دوربین در مراکز عمومی رو هم میشه یک کار غیر اخلاقی توصیف کرد و نه بیشتر .
ظاهرا دراین مثالها تصور شما از کسانی که قدرتی در حکومت دارن و میخوان مثلا عقاید دینیشونو اعمال کنن یک شخص خاصی ست که هیچ تاییدیه ای هم از طرف مردم یا اکثریت مردم ندارن و اینطور به نظر میرسه که اون شخص به طور اتفاقی به قدرت رسیده و از قدرتش میخواد سوءاستفاده کنه . درسته ؟ یعنی تصور شما اینه؟
وحید حلاجبه هیچ وجه شخص خاصی مد نظرم نیست و علاوه بر اون شما اگر به پست های قبلی بنده در این وبلاگ نگاه کنید متوجه تلقی من از دموکراسی خواهید شد
دوشنبه 7 اسفند 1391 02:41 ب.ظ
راستی الان آمارگیر حرفه ای شما رو هم دیدم همچنین نظراتی که پس از تایید شما قابل انتشاره رو

میخواستم در صورت امکان توضیح بفرمایید که در یک حوزه عمومی با مالکیت دولتی چرا اخلاقا نباید دوربین هایی در یه جاهایی نصب بشه و در مکان های خصوصی و ... اشکالی نداره؟ بااین فرض که شما دین رو پذیرفته اید و نمی توانید نسبت به شیوع مکان های فسادزا بی تفاوت باشید.یعنی صرفا مسئله مالک بودن یا نبودن میتونه در بررسی این موضوع کفایت کنه ؟
وحید حلاجمنظورتون رو از جمله اول متوجه نشدم ، بنده دین رو پذیرفتم اما دلیلی نمی بینم که به واسطه قدرت بخوام عقاید دینی رو تحمیل کنم. این بحث طولانی رو می طلبه که در مجال اینجا نیست اما به طور خلاصه بنده دین رو در حوزه اختیار شخصی پذیرفتم اما در مورد جامعه من هیچ قدرت افزونی نسبت به شخص دیگری که اون هم در جامعه زندگی می کنه ندارم، بنده در حوزه عمومی کاملا به دموکراسی باور دارم و دموکراسی از نظر من یعنی این که اول: حوزه عمومی ملک مشاع شهروندان ( اعضای جامعه) است دوم: شهروندان همانطور که در مورد حوزه خصوصی خود، محق در تصمیم گیری هستند - و البته این بدان معنی نیست که تصمیماتشان از لحاظ اخلاقی درست است بلکه محق هستند که تصمیم غیر اخلاقی هم بگیرند و البته نسبت به این حقشان مسئول هم هستند- در حوزه عمومی هم با قیودی همین اختیارات و حقوق را دارند. سوم: در حوزه عمومی ، به دلیل تلاقی ازادی های فردی نهایتا باید ساز و کاری وجود داشته باشه تا بتونه توازنی میان این تلاقی ها برقرار کنه و اجرای این سازوکار به عهده دولت هست--- با این حساب به نظرم رابطه بین مالکیت و صرفا مالکیت با بحث روشنتر شده باشه
دوشنبه 7 اسفند 1391 02:36 ب.ظ
آن را که حساب پاک است
از محاسبه چه باک است

لطفا یه تعریفی هم از فساد بکنید . اینکه چه چیزایی از نظر مردم فسادند که دولت حق داره برخورد سلبی با اونا بکنه .
وحید حلاجمن در این مطلب بحثی از فساد نکردم بلکه از شر گفتم و منظورم از شر در حوزه عمومی همان مثال ها و مواردی مانند آن ها بود
یکشنبه 29 بهمن 1391 06:13 ب.ظ
با این فضای مچ گیری و بگم بگمی که تو مملکت ما وجود دارد معلوم نیست چند سال دیگر این دوربین ها چه دخالتی در امور شورای نگهبانی پیدا کنند
وحید حلاج(:
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.