تبلیغات
پرگار - افتخار به پیشرفت علمی
 
درباره وبلاگ


پرگار را خاصیتی است که ضربه نخست را محکم و قاطع وارد می کند تا تغییری در کاغذ ایجاد نموده و سوراخی بگشاید اما پس از آن دیگر پیشرفتی نمی نماید و به دور خود خط می کشد. مانند بسیاری از حرکات انقلابی که در ابتدا بسیار محکم و سریع صورت می گیرند اما پس از آن در جا زده و دیگر پیشرفت و اصلاحی در خود راه نمی دهند. نام این وبلاگ را پرگار گذاشتم تا یادم بماند مانند پرگار نباشم که فقط به دور خود دایره بکشم.

مدیر وبلاگ : وحید حلاج
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پرگار
دویدن در پی آواز حقیقت
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سه شنبه 26 آذر 1392 :: نویسنده : وحید حلاج
به نظرم نه غنی سازی 20 درصد، نه افزایش سانتریفیوژها، نه به فضا فرستادن میمون ها، نه ساختن موشک هایی با برد چندهزار کیلومتر، نه حتی ساختن ابرکامپیوتر، و نه هیچ پیشرفت علمی دیگری افتخار آفرین و موجب سرافرازی نیست؛ آنچه مهم است و به نظرم موجب سربلندی است این است که ایا این پیشرفت های علمی توانسته است از میزان درد و رنج مردم بکاهد و بر میزان خوشی آن ها بیفزاید یا نه؟ آیا غنی سازی اورانیوم و افزایش سانتریفیوژها، ساختن موشکهای قاره پیما، فرستادن میمون به فضا، ساختن ابرکامپیوترها، و از این قبیل از میزان درد و رنج مردم کاسته است یا بر میزان درد و رنج آن ها افزوده است؟ پیشرفت علمی، نه موجب افتخار است و نه موجب سرافکندگی، بلکه نسبتش با درد و رنج بشری است که افتخار می آفریند یا سرافکندگی به بار می آورد.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 8 دی 1392 09:38 ب.ظ
سلام برادر و دوست گرامی
یاد سخنی از آقای ملکیان افتادم که گفته بودند حاضرم همه آثارهای باستانی دنیا ویران شوند اما یک سیلی به صورت انسانی نخورد(نقل به مضمون)
این درد و رنج انسان هاست که می تواند معیار و میزان خیلی از چیزها باشد
امیدوارم روزهای قدیم و بحث های شما و آقای صائبی و سایر دوستان زنده شوند.
ارادتمند شما هستم

وحید حلاجسلام برادر عزیز
آقا حسابی دلتنگ شما بودیم؛ خوشحال شدم از این که بعد از مدت ها نشانی از ما پیدا کردم؛ امیدوارم که دوباره گرمای گذشته برگرده
ارادت متقابل :-)
چهارشنبه 4 دی 1392 08:07 ب.ظ
به هر حال باید قبول کنیم که بسیاری از داروها به وسیله انرژی هسته ای تولید می شوند یا برق فراوانی به این وسیله تولید می شود .
و هم برق و هم دارو نسبت مستقیمی با درد و رنج انسانها دارد .
و شاید بشود برق را جوری جبران کرد اما دارو را نه.
مگر بگوییم از کشورهای دیگر بگیریم که مخل استقلال کشور است و ما میشویم مثل کشور عربستان جیره خور.
وحید حلاجخب اگر ثابت بشه که منافع اون از مضارش بیشتره، حرفی نیست. منظور من از آوردن این ها بیشتر به عنوان شاهد مثال بود
یکشنبه 1 دی 1392 03:51 ب.ظ
تنها نور در ظلمات شب
مستندی زیبا پیرامون بزرگ ترین راهپیمایی دنیا در اربعین حسینی
http://www.nasrtv.com/modules/video/singlefile.php?lid=10702
سه شنبه 26 آذر 1392 11:28 ق.ظ
سلام وحید جان.
مطمئنا اگر این امور به درد و رنج انسان بینجامد مطلوب نیست.اما آیه ای از قرآن در این مورد به ذهنم رسید "عسی ان تکرهو شیئا و هو خیر لکم" چیزی که درباره انرژی هسته ای به ذهن من متبادر می شود "بازدارندگی اتمی" است. بحثش مفصله اما در کل حرفت به نظر من صحیحه.
وحید حلاجسلام جواد جان
خب آیه قرآن منافاتی با بحث من نداره من هم می گم اگر اختراعی یا اکتشافی "خیر لنا" باشه خوبه وگرنه نه؛ در مورد بازدارندگی اتمی هم باهات موافقم که داشتن بمب اتم، بازدارندگی ایجاد می کنه ولی چند تا مسئله هست: یک این که آیا این تنها راهه برای بازدارندگی؟ که به نظر من نیست و دو این که حتی اگر تنها راه باشه، به چه قیمتی باید به این فن آوری دست پیدا کرد؟ من معتقدم انرژی هسته ای هزینه های بسیار گزافی برای ما به همراه داشته و مضارش بر منافعش می چربه
سه شنبه 26 آذر 1392 10:01 ق.ظ
درود بر حلاج
هیچی اضافه نکرد و اسایش نیاورد
بر عکس هرچی فشار بود بهمون وارد کرد ....
وحید حلاجدرود بر فراهانی
منم همین نظر رو دارم :-)
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.